Szczecie

Biurko,krzesło,rower.

Tyle rzeczy,tyle chwil szczęsliwych

Nikt,nie mówi że mu zle

Każdy dobrze wie ze będzie dobrze

Chwila szczęscia,chwila zapomnienia…

 

Idąc do parku

Ogladając niebo

Widząc sens,nie tracąc oddechu

Zapłakane oczy ze szczescia

Chwila uniesien,chwila szczescia… 

 

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „
Szczecie

  1. avatar Asia Prawie Arabka pisze:

    Hej Ahmed!Poczytałam wiersze Pisz pisz dalej ,bo jak powszechnie wiadomo warsztat czyni mistrza Jest ty u Ciebie miło i klimatycznie Ale pamiętaj-„poetą się nie jest, nim się tylko bywa” Buźka:*

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*